Komornik jest osobą, która niekoniecznie pozytywnie wpływa na naszą wyobraźnię. Sytuacja jednak wygląda inaczej, jeśli to my staramy się o spłatę długu od dłużnika. Wówczas to właśnie komornik na podstawie prawnych dokumentów może takie zadłużenie egzekwować. Sąd nadaje takiej osobie status tytułu wykonawczego (forma wyroku lub nakaz zapłaty). Zadaniem komornika powierzonym przez organ egzekucyjny jest zaspokojenie domagań wierzyciela. Aby tego dokonać, czynności komornika polegają na zajęciu majątku, dochodów lub rachunku bankowego. Tytuł wykonawczy jednak nie może sobie pozwolić na wszystko. Jak w praktyce wygląda przebieg postępowania egzekucyjnego?

Od wniosku o wszczęcie egzekucji do egzekucji komorniczej

W pierwszej kolejności należy wiedzieć, że egzekucja to jest moment faktycznego zajęcia danego majątku przez komornika. Jednak od momentu złożenia wniosku dotyczących czynności egzekucyjnych do ostatecznego odzyskania długu jest daleka droga. Do egzekucji dochodzi dopiero w momencie, kiedy dłużnik nie spłaca swojego zadłużenia wobec wierzyciela. W pierwszej kolejności wierzyciel składa wniosek, a dopiero w postępowaniu egzekucyjnym okaże się, czy wnioskodawca rzeczywiście potrzebuje pomocy komornika, bo sam nie jest w stanie wyegzekwować swojej należności.

Jak wygląda postępowanie egzekucyjne?

Początkowo osoba zadłużona musi zostać poinformowana o fakcie, że wszczęte zostało przeciwko niej postępowanie komornicze. W większości przypadków jest to nakaz zapłaty wydany przez organ egzekucyjny. Nie ma takiego obowiązku, aby dłużnik musiał zostać poinformowany o toczącym się postępowaniu sądowym. Po całym procesie przyznania racji wierzycielowi dłużnik zostaje poinformowany o rozpoczęciu egzekucji poprzez dedykowane od komornika pismo.

Następną czynnością jest ocena majątku dłużnika. Po ustaleniu odpowiednich kwot komornik może przystąpić do realizacji postępowania egzekucyjnego.

zajęcie komornicze

W jaki sposób można dokonać egzekucji komorniczej?

Jak już wiadomo komornik może dokonać egzekucji, biorąc pod uwagę różne źródła dochodu oraz wielkość majątku. Wykonanie egzekucji z nieruchomości, zwierząt, wynagrodzenia, wierzytelności lub rachunków bankowych to najczęstsze rozwiązania stosowane przez funkcjonariuszy.

Co może zostać zabrane przez komornika podczas postępowania egzekucyjnego?

Te zagadnienia najczęściej interesują dłużników. Prawo chroni także dłużników, dlatego zostało jasno sprecyzowane, do jakich zagarnięć może się posunąć komornik. W pierwszej kolejności pod lupę idą wynagrodzenia. Nie można jednak ich całkowicie odebrać. Maksymalnie dłużnik może stracić 50% wypłaty lub 60%, jeśli zadłużenie dotyczy alimentów. Kwota wolna od zajęcia komorniczego równa się wysokości wynagrodzenia w danym roku. Takie zasady dotyczą umowy o pracę.

Sytuacja wygląda nieco inaczej w przypadku umowy zlecenia oraz o dzieła, popularnie zwane jako umowy śmieciowe. Z jakiego powodu są tak nazywane? Ponieważ tutaj nie działa praktycznie żadna ochrona ze strony prawa. Komornik ma prawo zagarnąć nawet 100% wynagrodzenia.

Umowy o prace to jedno. Jednak jak wygląda zajęcie komornicze w przypadku emerytury i renty? Kwota wolna od jakichkolwiek potrąceń stanowi 75% wysokości minimalnego świadczenia. Tym razem prawo znowu jest ostrzejsze w przypadku zadłużeń z powodu alimentów – komornik może zabrać nawet 100% kwoty świadczenia.

Egzekucji podlegają także nieruchomości, majątek ruchomy dłużnika, rachunki bankowe oraz wszelkie inne możliwe dochody, jakie dany dłużnik posiada.

czynności komornika

Czego komornik nie może zająć podczas postępowania egzekucyjnego?

Komornicy nie mogą zająć żadnych świadczeń rodzinnych, tym bardziej żadnych alimentów lub zapomóg na rzecz dzieci.

Zajęciu komorniczego nie podlegają przedmioty domowe, takie jak ubrania, bielizna i pościel. Nie można także pozbawić dłużnika zapasów żywności i opału na okres 30 dni. Rzeczy bardzo osobiste takie jak dokumenty, odznaczenia, leki, narzędzia do pracy również nie podlegają zajęciu komorniczemu.

Na czym polega przedawnienie długu?

W 2018 roku weszła w życie ustawa, która reguluje przedawnienie się długów. Oznacza to, że po 2 latach większość długów się przedawnia. Po trzech latach ulegają przedawnieniu np. zadłużenia czynszowe oraz alimentacyjne. Jednym z długów, który się nie przedawnia, jest hipoteczny.

System prawny poszedł w tym wypadku dłużnikom na rękę. Nie oznacza to jednak, że należy nie płacić swoich długów lub zobowiązań. Wniosek o wszczęcie egzekucji zawsze wiąże się z nieprzyjemnymi konsekwencjami, których można uniknąć, wywiązując się ze swoich zobowiązań.

Czynności komornika zawsze powinny być wykonywane zgodnie z zakresem obowiązków. Funkcjonariusza również obowiązują zasady, których musi przestrzegać. Nawet podczas egzekucji sądowej nie może on sobie pozwolić na nadużycia względem dłużników. Jeśli do takiej sytuacji dojdzie, można zostać złożona skarga na czynności komornika, która następnie trafi do właściwego sądu.

Z drugiej strony dłużnik nie powinien utrudniać pracy komornikowi, ponieważ jest on jedyną wykonawcą organu egzekucyjnego. To nie funkcjonariusz podjął decyzję o wszczęciu egzekucji. Bez nakazu sądu nie ma takiego prawa. Z tego też powodu komornik nie powinien być osobą, na którą dłużnik wylewa swoje żale lub frustracje. Wyrok wydaje sąd.